نه مستند و فیلم داستانی کوتاه و تخیلی، بازتاب‌دهنده فضای اواخر دهه ۱۹۷۰ آلمان هستند؛ به ویژه دوره دو ماهه در سال ۱۹۷۷ که یک بازرگان توسط فراکسیون ارتش سرخ (RAF) ربوده شد. این آدم‌ربایی برای آزادی رهبران اصلی این گروه، معروف به بادر ماینهوف، طراحی شده بود.

این فیلم با تلفیق شیوه‌های داستانی و مستند، موضعی انتقادی نسبت به فضای عمومی و بازسازی شهری فرانکفورت اتخاذ می‌کند. با وجود دغدغه‌های جدی ساختاری و سیاسی فیلم، حس شدید کلوگه از امر ابزورد، ذخیره‌ای از خوش‌بینی آرمان‌شهری را حفظ می‌کند.